Göteborg - Harlingen

En dan liggen we opeens een paar dagen in Göteborg, het weer is wat minder, maar de stad best wel mooi en lekker.  Ik fiets naar een hogere heuvel om te hiken.  Sam is aan boord gebleven en belt mij op en zegt je moet nu komen!!!!!! Uhhhhhhh……..wat is er aan de hand. Geen paniek, niks ernstigs, maarrrrrrr.
Er is hier een heel leuk Zweeds stelletje met ook een aluminium boot en we raakten aan de praat en hij heeft tijd en wil wel met jou meevaren naar Kiel of zelfs Harlingen. Maar ze zijn hier nog maar eventjes, dan moeten ze weer weg. OK, ik kijk de route na en zeg dat ik er in 20 minuten kan zijn. Gelukkig gaat alles bergafwaarts en heb ik er flink de vaart in. Na 15 minuten kan ik Magnus en Marina begroeten. De klik is er meteen, Sam heeft  z’n gegevens al en wat mij betreft is het een super optie om met Magnus door te varen zodat Sam naar huis kan. Voor ze weg varen mag ik nog even hun boot bekijken. Heel veel overeenkomsten met onze boot, maar nog lang niet klaar. Mooi projectje. We overleggen en Sam kijkt welke vluchten er naar Amsterdam zijn. Ik app Magnus dat hij welkom aan boord is, en we maken duidelijke afspraken: havengeld, diesel, eten en retourvlucht komen voor mijn rekening en dat we maandag kunnen varen. Welke maandag? Ik : overmorgen :-) . OK, prima,  dan komt Marina mij met haar auto maandag om 10 uur afzetten. 
Sam boekt een vlucht voor zondag en we gaan samen met de bus naar het vliegveld. Heel apart gevoel om opeens alleen aan boord te zijn. Ik fiets nog een rondje door de stad en gun mezelf een lekker ijsje. Magnus wordt maandag precies om 10 uur afgezet, hij heeft z’n eigen reddingsvest en heeft zelfs wat eten meegenomen. Oa. gerookte zalm, gevulde paprika’s. Dat begint heel goed. Ik laat Magnus z’n kooi zien en we doen een rondje boot uitleg voor we losgooien. Om 11 uur gooien we los, gaan achteruit de haven uit en tegenwind op de motor naar Donsö. Magnus woont hier in de buurt en ik laat hem de navigatie doen. Kan ik meteen een indruk krijgen hoe hij vaart. We gaan eerst tanken en meren daarna af in de haven. Het gaat allemaal prima. We hebben meteen een mooie klik met elkaar en dezelfde ideeën met afmeren en wegvaren. Magnus biedt aan vanavond te koken, een heerlijk zalm gerecht. 
Het blijkt dat hij semi professioneel wedstrijden heeft gezeild en nog doet. Hun boot hebben ze een paar jaar geleden in Zuid Frankrijk gekocht en binnendoor via de kanalen naar Terneuzen gevaren, daar de mast gezet en naar Zweden, Göteborg gevaren. Ook mooi, op hun boot zitten dezelfde instrumenten van Raymarine en hij weet er uit z’n hoofd goed mee overweg te gaan.  Dinsdag is de wind toch ongunstig, maar met het oog op de windvoorspellingen besluiten we zeer hoog aan de wind te motorzeilen naar Laesø, Denemarken. De vrachtboten “highways” passeren we zonder problemen en Magnus blijkt een heel spraakzame Zweed te zijn, met tussendoor uurtjes rust. 
De windvoorspellingen komen uit, prima zeilweer morgen. Magnus stelt voor om reeds om 5 uur te vertrekken, kan dat? Supergoed idee, ik durfde het zowat niet zelf voor te stellen :-) 
Om 4.30 op, 5 uur boordlichten aan en gaan. Magnus staat voorop en licht met z’n zaklantaarn netjes ongevraagd even de hoek van een steiger aan. Dan zijn we buiten, we varen eerst met het fokje  op via de oostkant om Laesø. In de luwte wordt het grootzeil gezet en komt de genua erbij. De motoren kunnen uit, de zon is opgekomen en we maken prima vaart. Maar als wedstrijdzeiler is Magnus niet tevreden en weet met wat trimmen de snelheid te verhogen. Het gaat als en tierelier, maar helaas draait de wind niet verder naar het westen en koersen we op het grote windmolenpark af. Om niet teveel tijd te verliezen besluiten we geen slagen te maken, maar te motorzeilen naar Grenåa. De buien dreigen, maar vallen ruim om ons heen. Ik zet de radar even aan om te testen wat we zien in het echt en op de plotter. De windmolens worden als witte vlekken weergegeven , de regenbuien als duidelijke rode vlekken. Dan neemt de wind toe en ruimt zodat we met fok en grootzeil naar Grenåa kunnen zeilen. Net voor de haven kan alles naar beneden en in de haven is er een mooi plekje voor ons vrij. Supermooie dag en meteen een heel eind opgeschoten en genieten van een gevulde paprika schotel die Marina gemaakt heeft.
Volgende dag, aflandige wind, 4 tot 5 bft. Meteen buiten de zeilen gezet en gaan als een vliegende Hollander. Topper is wel 7.8 knoop op de teller. Net voorbij Samsø komen we niet helemaal goed uit bij de passage door de ondiepte en smokkelen we een beetje om daarna weer lekker door te zeilen. We kijken elkaar aan en rekenen uit of we Fredericia voor donker kunnen halen, moet kunnen. We hebben nog een zak friet in de vriezer en zalm van Magnus. Ik zet de oven alvast aan. Dan zwemt er een hele zwerm bruinvissen voor de boot, schitterend gezicht! We genieten onderweg van de fish & chips en om 20 uur meren we af in de gammle havn van Fredericia, plaats zat, dus mooi achter de palen langs de steiger afgemeerd. Niks neusje op de kant :-) 
De volgende dag is het weer niet zo goed, dus maken we er een halve verwaaidag van en bekijken het stadje en doen een paar boodschappen. Ik ben iets vroeger terug en doe meteen een motorcheck. Ik doe de inspectie 1 x per maand en voor een belangrijke passage. Vanaf Mem hebben de motoren heel wat uurtjes gedraaid en straks komt het Kielerkanaal(Nord-Ostsee kanal), dan wil ik altijd even olie, v-snaarspanning, koelvloeistof controle doen en de bekende visuele inspectie. De normale dingen zijn allemaal prima, maar shit, ik vind ook altijd wat, een schroefje in de bilg, M6 met flens. Bij de eerste zoektocht kan ik niet direct vinden waar die vandaan komt. Magnus is techneut en ik vind het leuk om hem te laten zoeken. Uiteindelijk vinden we de plek met behulp van een spiegeltje!!!! en een paar ideeën van mr. google. Het is de onderste bevestiging van die luchtinlaat. Pffttttt, het vastzetten was ook even lastig, maar is gelukt. 
We bekijken de weersvoorspellingen en besluiten ’s middags 3 uurtjes op de motor verder te gaan richting Assens, het wordt Åro, een heel mooi eilandje. Op Navily (havenkaarten) zien we achterin een mooie lange steiger, maar als we binnenvaren blijken er kleine vissersbootjes te liggen. OK, plan B, tegenover de veerboot is ook een mooie lange steiger meteen bij de haveningang. Draaien en liggen. Als we op de steiger staan, lezen we de blauwe borden: klachten wegens roet van de veerboot worden niet in behandeling genomen. Prima, met deze wind toch geen last van en klagen doen we ook niet want we liggen prima. Ik ga ’s avonds nog een rondje lopen en bekijk een simpel maar heel mooi kerkje. Mooi is dat die hier gewoon open zijn! 
We bespreken de volgende dag, goed zeilbaar, maar hoeft niet perse om 5 uur te zijn vinden we beide. Uiterlijk 8 uur is prima. 
Zaterdag 12 September zijn we allebei vroeg wakker en gooien om 7 uur de trossen los, zetten zeil en spelen weer de vliegende Hollander. Als we de grens met Duitsland bereiken staat de motor bij. Betekent meteen de kegel ophangen voor er een boete komt. De Zweden, Denen en natuurlijk Hollanders zijn daar veel makkelijker in. Er zijn duidelijk meer bootjes onderweg. Dan een Duits jacht op de ais wat constant de koers wisselt. Wat nu? Voor, achterlangs of middendoor? Ik roep op, krijg antwoord kanaalwissel naar 10. Daar verontschuldigt hij zegt, vanwege zeilwissel niet goed opgelet. OK, dan houdt ik nu deze koers en U gaat achterlangs. Hij bevestigt dit, pffttt. Goed opgelost, En om 17.15 zijn we opeens in Kiel. Waanzin, in 6 dagen tijd van Götenborg naar Kiel.  Toch zo’n 250 mijl, mooi gemiddelde.
Maar helaas, Magnus krijgt van thuis bericht en moet voor z’n zoon maandag thuis zijn. Dat is heel jammer voor ons alle drie! Magnus zou dolgraag meegevaren zijn naar Harlingen, ik vind het heel jammer want we kunnen prima met elkaar opschieten en we zeilen prima, maar welke opstapper heeft zo snel tijd? Helaas niemand dus, en via de Facebook opstapper site ook een paar mensen benaderd, maar helemaal geen antwoord gekregen. Dus zegt Sam: dan kom ik wel! Want het idee dat ik solo de Elbe afvaar vind ze maar niks. Ik vaar zondagmorgen met Magnus door de sluis en zet hem af op een steiger, vaar solo door naar Rendsburg, gooi de tank daar meteen vol en meer af in de marina. 2 uur later kan ik Sam op het station afhalen. Dreamteam weer compleet :-) 
’s morgens om 8 uur weg uit Rendsburg, 14.45 bij de sluis Brunsbüttel, waar net de jachtjes naar binnenvaren. Ik roep snel de sluis op en jahoor, wij mogen ook nog mee.Top! Supersnel zo. Er is weinig wind, maar we zetten alvast het grootzeil erbij. We varen langs Cuxhaven en steken over naar de linkerkant. Dan wordt het langzaam donkerder en gaan we de nacht in met een gereefd grootzeil. Sam pakt wat slaap op de loodskooi. Het oversteken van de Jade en Weser verloopt probleemloos. Wel vreemd als een loodsboot opeens de schijnwerper vol op ons richt, was gewoon even  nieuwsgierig. We worden door een sleepboot ingehaald, z’n achterlicht is nog uren lang te zien. Dan lost Sam mij af en ga ik even liggen. Om 3.30 maakt Sam mij wakker, we zijn in de buurt van Norderney, hoe nu verder? We kunnen iets vertragen, maar zijn dan nog steeds te vroeg voor het Dovetief met z’n onverlichte en veranderende boeien. We besluiten verder te varen en bij daglicht te bepalen wat het wordt. Na wat rekenen met het tij besluiten we de Eems op te varen, tij mee en de haven bij Baalman/Borkum in te duiken. Delfzijl is net iets teveel van het goede, we zijn al met al ruim 30 uur onderweg. Én je kunt er heerlijk eten. We zetten een nieuwe koers uit, kijken hoeveel we eerder over de ondiepte kunnen om af te steken. De golven zijn iets minder plezierig, de wind trekt aan, het tij ging tegenstaan, maar het gaat prima. op zeil met motor bij varen we de Fischerbalje in. Het water voor de ingang lijkt wel te kolken met 3 knopen dwarsstroom. Heel beangstigend gezicht, maar dan zijn we erdoorheen. Voor de haven zeil naar beneden, even wachten op een uitvarende Lemsteraak en dan naar binnen. Pffttt. Vastmaken en te kooi. Eerst wat slaap pakken. 
Helaas heeft Baalman Ruhetag, maar er is. een goed alternatief bij de Burkanahaven: Dock & Dine. Meteen een leuke wandeling.
De volgende ochtend alweer vroeg op, we willen het laatste restje eb gebruiken om daarna met de vloedstroom naar Delfzijl te zeilen.We laten het rif in het grootzeil, maar goed ook, want we gaan eruit met vlagen van 6 bft. Op de Eems is het wel plat voor het lapje, maar goed te doen. Het is zondag en de vrachtvaart valt enorm mee. In het begin wel behoorlijke golven op de kont, maar die zwakken af als de stroom toeneemt. Om ons heen donkere wolken, gelukkig valt de regen alleen maar om ons heen. Bij de ingang van het Eemskanaal laat een (Duitse!) vissersboot de zeilboot voor ons netjes passeren en geeft opeens gas om voor ons langs de Eems af te gaan met z’n sleepnetten naar beneden.  Daarbij net wat extra wind in het zeil, ging maar weer net goed. Maar waarom doe je zoiets? Onverklaarbaar of typisch Duits? We gaan meteen de sluis door, naar Groningen, stad. We zitten weer op zoet, varen tussen de weilanden door. De bruggen gaan mooi op tijd open tot net voor Groningen. Bij de laatste bruggen zijn we te laat, spitssluiting vanaf 16 uur en om 18.15 gaat de brug weer open. Dan kunnen we door tot de Oosterhaven.We liggen met 3 bootjes te wachten. Eten alvast wat en de zeilboot naast ons blijkt wel een Deens nummer te hebben, maar zijn Nederlanders die de boot net in Middelfart gekocht hebben. OK, dan heb ik een paar leuke foto’s voor jullie van op de Eems! Mooi is dat. In de Oosterhaven houden meerdere huurboten alle plaatsen bezet voor de grotere boten zoals wij. Enige alternatief is een steiger zonder landtoegang naast een woonboot. De bewoonster vindt dat absoluut niet leuk en probeert ons nog daarvan af te houden, maar het is een officiële steiger, we liggen en de motor gaat uit. Fijne avond. Morgen weer verder.
We gaan om 9 uur meteen achter de Deense zeilboot aan door de grachten van Groningen. Tot we bij de Driebondsluis aankomen. Er wordt net deze kant op geschut en we liggen met 4 bootjes te wachten. Het lijkt wat krap met z’n allen tegelijk, maar als ik de sluis oproep en zeg te wachten tot de volgende schutting, zegt de sluiswachter dat er plaats genoeg is. OK, dan toch weer de stootwillen naar stuurboord. Het past inderdaad makkelijk. De twee motorbootjes aan bakboord vergeten de touwen te vieren en we zakken toch gauw ruim een meter! De ene lukt het nog los te komen, de ander moest het mes gebruiken zei Sam en viel dan stukje naar beneden! 
We laten ze allemaal voor gaan en zetten dan het fokje erbij, heerlijk rustig varen we verder naar Zoutkamp. Dat is genoeg voor vandaag en er is een prima viswinkel :-) Ik durf niet tot achterin door te varen met de harde wind, dus meren we voor aan de steiger af. 
Even de benen strekken, kibbelingetje en een stuk gerookte zalm, mmmmm. De supermarkt blijkt net failliet gegaan, bij de souvenirwinkel een paar kaartjes gekocht en de bakker heeft morgenochtend weer nieuw brood. Gebakjes zijn er nog wel, nemen we die toch meteen mee en een  Zoutkamper bol (brood) die kennen we nog niet. 
De volgende ochtend eerst een heerlijk zonnebloemenbrood gehaald, dan uit de haven meteen de hoek om, even voor de brug wachten en op naar het Lauwersmeer. Helaas tegenwind. Dan koers gezet naar de Dokkummer Ee. De Lorésluis door en in Dokkum willen we eerst water tanken. Maar hé, daar liggen “onze” Deense Nederlanders toch? Ja hoor, Simon zag een groene streep langskomen en er volgt een hartelijke begroeting. Helaas weinig tijd, dus kort en gezellig. 
Tank gevuld, stukje achteruit, vastgemaakt en Dokkum verkennen. Natuurlijk lekker ijsje gescoord en een Sukerbolle bij de echte bakker. We besluiten dat morgen een verwaaidag wordt en ik vandaag naar huis ga om morgen de auto alvast in Harlingen neer te zetten. Dan is een pizza wel makkelijk. We bestellen en een kwartiertje later haal ik die op de hoek af. Heerlijke pizza! 
Dan loop ik naar de bushalte, de Q-liner blijkt direct naar Leeuwarden te gaan. Lekker snel. Dan van Zwolle naar Nijmegen. Geen werk aan het spoor, alles zoals het hoort en ook de bus vermijdt zelfs de Ooij en rijdt direct door naar Millingen! Om 11 aangekomen, loop ik langs het cafe. Ff naar binnen, Kees condoleren met het overlijden van z’n moeder. We praten wat bij en ik pak een paar biertjes. Toch weet ik om 23.50 reeds in bed te liggen. Vreemd om even kort thuis te zijn. 
Sam blijft aan boord, ik geniet thuis van een uitgebreide douche. Dan pak ik wat dozen en kratjes in de auto en rijd naar Harlingen. Parkeer de auto bij de werf en ga met bus en trein weer naar Dokkum. Welkom terug aan boord! 
Het blijft best wel hard waaien, dus nadat we door de bruggen zijn gevaren, pakken we net buiten Dokkum de eerste marrekrite en liggen lekker verwaaid bij 26 knopen wind. Als het niet hoeft, liever nu niet verder varen. Morgen is er weer een dag.
Liggen blijven was een hele goede beslissing. Met vlagen van 7 bft dwars op de vaart is het geen prettig varen, vooral niet als je voor een brug moet wachten!
Dus nu heel relaxed, weinig wind en alle bruggen gaan netjes open. Bij de Sationsbrug van Franeker ziet Sam dat die opengaat, ze roept roept direct de brugwachter op en vraagt of wij mee kunnen. Jahoor, komt U maar, er gaat eerst een vrachtboot Uw kant op! We geven vol gas, ook weer eens goed voor de motor en zijn mooi op tijd om achter het vrachtschip door de brug te varen.  We besluiten dat Franeker voor vandaag ver genoeg is en we hebben nog een paar dagen voor we thuis afspraken hebben. Franeker blijft ook een heel leuk stadje. Ook om de volgende dag taart te halen om m’n moeders 94e verjaardag te vieren. Helaas zijn we te ver weg om erbij te zijn, maar zaterdag is familie brunch en dat gaat lukken. 
Omdat de Industriebrug net voor de Atlantic werf van 12 tot 13 uur pauze heeft, varen we pas om 12 uur weg uit Franeker. Dan mooi om 13.15 door de Industriebrug en we mogen aan de lange steiger binnenin bij Atlantic afmeren. We zijn weer terug na een kleine 5 maanden onderweg geweest te zijn. 
Ook dit keer was het weer een hele mooie tocht. 

 

\                                                         

Onze totale route:

 

 

 

Götakanal

Het Götakanal stond al heel lang op ons “verlanglijstje”. 
Gebouwd ca 1800, 58 sluizen, 92 meter boven de zeespiegel. Het Vikenmeer is het hoogste meer.

De extra lange landvasten hebben we altijd al aan boord gehad :-) 

Je moet per definitie vooraf, online boeken. Nu is naseizoen, dat scheelt de helft in prijs, maar je moet wel in konvooi varen. Sam heeft de boeking in orde gemaakt en een vaarschema gekregen. Daar zijn wij het natuurlijk niet mee eens en brengen een paar wijzegingen aan. Na een paar mails heen en weer komt er een concept uit waarmee wij kunnen leven. Eerste dag naar Söderköping, en wij blijven daar een nacht extra liggen. Om boodschappen te doen, rond te kijken en natuurlijk de beroemdste ijswinkel van Zweden zelf te testen! Om 8.30m palaver en we krijgen een infomapje met een servicekaart voor de sanitaire voorzieningen. ’s Morgens gaat er eerst nog een oude partyboot/cruisschip door de sluis omhoog. De Diana, de afmetingen zijn zo dat er geen stootwillen tussen passen, in plaats daarvan hebben ze een heleboel berkenstammetjes hangen. Petje af voor de stuurmans/vrouws kunst. Wij mogen als grootste en zwaarste boot daarna als eerste de sluis in.  Wij zijn gepland door het kantoor samen met een heel groot motorjacht. Maar dat gaat nooit van z’n leven passen………..Dus wij blijven liggen, motorjacht eruit en een Zweedse zeilboot en een motorbootje erin. De eerste sluis doen ze altijd heel rustig. Er is bv. een zenuwachtige Engelman die al 20 jaar vaart, maar nog nooit een sluis onderweg gehad heeft. In Nederland en onderweg hebben wij meerdere sluizen gehad, maar deze zijn van een heel ander kaliber! Ik heb een extra katrol voor stuurboord opgehangen, daar loopt een 30 meter lange lijn via een paar blokken door naar achter naar de lier. Rutger stap voor de sluis af, neemt van Sam het touw aan en loopt mee tot voor in de sluis en legt daar de lus over de ring. Sam zegt ok, en ik trek op de lier strak. Dan neemt Rutger mijn achterlijn aan en legt die over de dichtstbijzijnde ring. Dan zijn wij klaar om te schutten. We hebben alle stootwillen links en rechts opgehangen. De sluizen zijn maar 7 meter breed! De deuren zijn dicht en als iedereen duim omhoog heeft gedaan gaat het omhoog schutten beginnen. Langzaam stijgen we, steeds weer de voorlijn inhalende. Af en toe achter een beetje bijtrekken. Het gaat prima, moeten ook de stootwillen goed in de gaten houden, die krijgen het zwaar te voorduren. Het zijn meertraps sluizen, in totaal stijgen we hier maar 8 meter. Dan varen we door een mooi stukje kanaal naar Söderkoping, onderweg een paar bruggen en een sluis passerende die door de sluiswachters bediend worden. Die gaan namelijk het hele traject met je mee. Als we vragen waar we het beste af kunnen meren, zeggen ze na de volgende sluis. OK. Als we in de sluis liggen, vaart er net een groot jacht weg en na even gevraagd te hebben of we daar mogen liggen, kunnen we daar afmeren. Precies voor het centrum en bij de ijstent :-) 
Söderköping blijkt een heel leuk stadje te zijn. Echt de moeite van een extra dagje waard. Ook de voorraden zijn weer goed aangevuld. En Rutger nodigt ons uit om de ijscoupes van de beroemdste tent te testen. Test is zeer positief uitgevallen. Mmmmmmmmmmm. En ’s Avonds samen met Rutger een leuke hike de berg op. 

De sluiswachters zijn meestal studenten en ook de  vaste medewerkers weten niet veel over de schema’s. Als we vragen hoe laat en hoe we verder moeten is er eerst een algemeen verwijs naar de andere sluiswachters die met de groep uit Mem komen. Deze groep weet daar niets vanaf, die gaat met het konvooi motor charterbootjes mee. Uiteindelijk krijgen we antwoord: als de boten uit Mem de sluis invaren, kunnen wij losgooien en vooruit varen tot de volgende brug. Mooi, weer als eerste met vrij uitzicht, heerlijk. Het sluizen gaat goed, Rutger lukt het iedere keer voor de sluis af te stappen. Het wordt wel een lange en zeer intensieve dag met alle sluizen tot Norsholm en dan nog het Roxen meer over te steken naar Berg. Want daar worden wij de volgende dag om 8 uur reeds verwacht. Het is wel ongelooflijke mooi hier, ook het meer is een mooie oversteek. Bij Berg kunnen wij prima afmeren. En uiteraard wandelen we de hele sluistrap omhoog, om daar te zien dat er nog veel meer sluizen volgen. 

De Sluiswachters zijn wat laat. Het kantoor heeft de groep veranderd, daar zijn wij het allemaal niet mee eens. Uiteindelijk wordt de knoop doorgehakt en gaan wij door zoals gisteren ook. Wij eerst, dan de Zweedse zeilboot en het motorbootje. Als  de sluisdeuren dicht gaan, duim omhoog. En dan komt er letterlijk een waterval naar binnen storten. Alle schuiven gaan tegelijk open. Ellya schut aan alle kanten. Is dit normaal? Nee dus, De Zweden achter ons wonen in Karlsberg en hebben dit al 35 keer gedaan, maar nog nooit zo heftig. Ze wilden zeker tijd inhalen? Gelukkig vragen ze of het ook iets rustiger kan, en bij de volgende sluizen gaat het inderdaad “iets” rustiger. Het is een hele belevenis om door de sluistrappen omhoog te varen. Het gaat prima, en met z’n drieën is het goed te doen. 

Ook vandaag weer een intensieve dag, we varen tot Borensberg, maar moeten dan zelf nog het Boren meer over varen. Dit duurt 1 1/2 uur. Liever vandaag als morgen vroeg zeggen we. Het is een schitterende avond.. 

Dan gaat het door naar Motala. Na Motala komt een groot meer, het Vättern meer. Wij vinden dit best al wel heel groot, maar straks aan het eind van het Götekanal komt het Vänern meer. Het grootste meer van Zweden, 6. X IJsselmeer. 
In Motala stopt de opgegeven route maar we worden geacht 3 dagen later in Forsvik verder te varen. Het tussenstuk met de brug in Karlsborg hebben ze overgeslagen. Dan maar even bellen. Er is zaterdagochtend een opening om 8 uur (jaaa duhhh) en zondagavond om 18 uur. Die laatste dan maar. Van Motala varen we toch door omdat in de haven geen goede plek is voor een 43 ft boot. We gaan naar Vadstena, liggen prachtig in de slotgracht van het slot van Vadstena. Dat bezichtigen we dus ook en we vinden het prachtig. 
De volgende dag nog het stadje in, ook leuk en interessant. We gaan niet door naar Karlsborg om daar de vesting te bekijken, dat komt de volgende dag wel.

Of niet dus. De vesting haven blijkt absoluut niet geschikt voor een boot groter dan een meter of zes, de nieuwe dam is niet klaar en is geen boot aan vast te knopen en vlak onder de oppervlakte strekt zich een veld zeegras/wier uit en hier en daar forse betonblokken en stenen. Dan maar richting de brug en daar aan het remming werk en met het fietsje naar de vesting en het vesting museum. En precies om zes uur ’s avonds opent de brug en kunnen we door naar Forsvik. We kunnen net voor het kanaal naar de sluis afmeren naast het 24 uurs winkeltje. Via een app krijg je daar eventueel toegang. Daardoor weet Sam ons na het eten ook te verrassen met  ijs!  Pfftttttt
Prachtige plek om te overnachten, schitterende lucht en natuur. En Rutger weet nog een zwemvest te scoren bij een plaatselijk winkeltje wat voor hem open gaat. 

Na Forsvik weer een meer over steken, Viken. Mooi om te zien hoe veel natuurlijke vaarwegen er zijn benut destijds.We steken Viken over. Allemaal vinden we het stuk van brug Karlsborg tot en met Viken een van de mooiste stukjes van het Gotakanal.  En vanaf Tatorp gaat het weer bergafwaarts, omlaag dus. Dat gaat heel wat relaxter. We beginnen zowat gelijk met de sluismuren, Rutger kan gewoon afstappen en bij meerdere sluizen meelopen, bij enkele sluizen meteen weer aan boord stappen om mee te varen. De bruggen gaan op afstand bediend open. Oh ja, sommige sluizen zijn nog echt handbediend, en mag je mee helpen. Als we ’s middags bij de spoorbrug aankomen staat er op het display 11.26 volgende opening. We drukken op de knop en vijf minuten later wordt het display aangepast: kwartiertje wachten. Dan komen we uiteindelijk aan in Töreboda. Lange steiger, met bbq die we niet goed aankrijgen, dan maar in de pan en zo op tafel. 
Volgende dag een heel mooi stukje rivier, het laatste stukje naar Sjötorp. Na de sluis meteen de haven in en we liggen op het Vänern meer, 43 m boven de zeespiegel. Sjötorp zelf is niet zo bijzonder, blij dat we niet binnenin liggen, dan waren we pas drie dagen later door de sluis gekomen. 
Eind Gotakanal, nu dus verder.
Voor Rutger eindigt hier de reis, maar voor hij van boord gaat, eerst nog even beiden een rondje met de kano. Dan gaat Rutger er echt vandoor. Met bus en trein naar Motala. 

Wij varen de haven uit en zeilen over het Vanernmeer naar een mooie ankerbaai, Nakareh. Voor we het anker laten vallen vraagt Sam iets verder door te varen, zodat we ’s avond de ondergaande zon kunnen zien. En die is weer echt fantastisch! 
Anker op, klei afspoelen en eerst nog stukje binnendoor op de motor en dan zeilen we naar Läckö Slott. Een schitterend groot kasteel dat we van verre reeds zien en pas vier uur later bereiken. Zeilen naar beneden en even goed kijken waar de geul loopt. We draaien en meren voor aan de steiger af. Liggen weer precies bij een kasteel, gaaf. We lopen erheen en het blijkt echt de moeite waard. Ook zijn er in diverse kamers objecten uit die tijd tentoongesteld. 
De wind trekt aan, we liggen prima, maar als er echt storm komt willen we toch wegwezen hier. We besluiten toch te gaan, In een windstil momentje losgegooid en de geul ingevaren. Daar zijn meteen golven en windvlagen te voelen. Het is een klein stukje voor de geul tussen de eilanden door begint. Er staan 2 staken, maar best wel dicht bij elkaar, dwarsgolven en windvlagen. Ik kijk goed ook de plotter, ja, je moet echt tussen rood en groen door. Er naast liggen dikke stenen onder water!  Goed open gevaren en volgas er tussendoor. Pfftttt, spannend! En dan beland je meteen in een andere wereld. Geen golven meer, weinig wind en een heel interessant verlopende geul, af en toe best wel smal tussen de rotsen door. Weer een heel mooi stukje Zweden.  Als we uit de eilandengroep komen zetten we een rif in het grootzeil en ook de genua ruil ik vrij snel voor de fok. Aflandige wind, maar met behoorlijke vlagen erin. We gaan als een tierelier, maar de wind neemt behoorlijk toe. We besluiten hogerwal te houden tot het rustiger wordt en dan zoeken een ankerplaats. We vinden weer een mooi plekje en de wind draait vannacht naar zuid, zodat we mooi vrij liggen als we draaien.  Het is 100% volle maan, ook heel mooi om te zien. 

We zetten zeil richting het begin van het Trollhättekanaal. We kunnen een slag maken tot begin vaargeul, daar gaat de motor aan. Het is zaterdag en er vliegen bootjes langs ons met heel veel pk, ze gaan zeker 60km/h als het niet sneller is en heel veel geluid. Zoef, zoef, zoef…..
We roepen de brug op, clearance is 18 meter. Sorry, we need an opening, our clearance is at least 22 meter ! Brug gaat open, de spoorbrug erachter is reeds open. Wij erdoorheen, links ligt de Wilson, een vrachtschip,  te wachten aan de kant, die komt opeens los van de wal en begint te varen……oeps…..
Geen communicatie via de marifoon, ook op gebarentaal geen antwoord . Groot en sterk dus maar voor laten gaan. Wij er meteen achter aan. Worden we opgeroepen dat de spoorbrug zo gaat sluiten. Maar we zijn er reeds doorheen! Gelukt. De Wilson gaat wachten in de kom voor de volgende brug. Het Duitse jacht Moulin Rouge komt terug varen. Ik zie al waarom: een hele grote vrachtboot komt eerst door de brug op ons af. Ik roep de brugwachter op: Do you want us before or after the Wilson through the bridge. After sir. OK, copy that. De brug gaat eerst even dicht, wij liggen buiten de vaargeul te wachten en als de brug open gaat, maakt de Wilson vaart. Nou ja, vaart, tot de sluis niet sneller als 3.5 knoopjes. Wij erachteraan en houden afstand. Het is smal en niet diep voor hun. De sluis is meteen vol als de Wilson erin ligt, wij pakken de wachtsteiger,  ik ga de kant op en bekijk meteen de sluis en pak een ijsje. Wilson eruit, jachtje erin. En als het jachtje eruit komt kunnen wij de sluis in. Lastige bolders, niet voor jachtjes gedacht. Veel lijn vieren, Sam haar lijn gaat via het trappetje. 
Dan gaan we echt het kanaal in naar Trollhättan. Mooi stukje kanaal/rivier. De Gota Elv. 
Bij Spikon willen we het haventje in. Op de steiger zitten z’n 50 ganzen. Die vliegen weg als we afmeren, maar laten hun shit liggen. Die spoel ik even later met de puts weg. En het regent! We liggen best leuk hier aan het park. En ’s Avonds lopen we naar de kiosk en bestellen een pizza. 
De volgende dag varen we een klein stukje door tot het sluizencomplex. Een groot motorjacht vaart net weg, kunnen wij mooi liggen. Het is schitterend mooi hier en de oude sluistrappen van 1800 zijn nog steeds te zien. De nieuwe sluizen zijn heel groot en diep! Grote vrachtschepen varen hier door tot op het Vänernmeer. 
Mooi, het is droog en weinig wind. Een ander Duits jacht ligt te wachten. Eerst komt er nog een tanker uit. Dan mogen wij erin. Als de deuren dicht gaan zakken wij, we blijven zakken. Zeker zo’n 8 meter in totaal. En bij mij komen geen bolders om over te zetten. 15 meter landvast is te kort!! Ik laat het losse eind gaan en haal alles binnen. Gelukkig gaan de deuren meteen open. Eruit varen, lange lijn gepakt en de volgende sluis in. Meteen ook een dikke stootwil in het midden zodat de zaling vrij van de sluiswand blijft…….
We zakken en zakken en mijn lijn viert niet mee! We beginnen zelfs iets te hangen. Gauw mes gepakt en doorgesneden. Gelukkig kon ik wel de lijn andersom terug halen. Blijkt een hele oude verroeste bolder te zijn. Met een andere landvast een nieuwe bolder in de muur gepakt. Pftttt, net nog goed gegaan. Na nog 2 sluizen kunnen we de rivier af varen. We varen door tot Lilla Edet. Er is een heel klein haventje, net voor de sluis. Plaats genoeg voor ons en ’s avonds komen er nog 3 motorbootjes en een zeilboot bij. Echt druk hier ;-) 
Het dorpje zelf is alleen voor de boodschappen goed, niet echt bijzonder mooi. 
’s Morgens om 9 uur zijn we in de sluis, worden netjes geschut en de klapbrug gaat meteen open. We varen verder richting Götenborg. Maar dan, een klapbrug waar aan gewerkt wordt, de Jordfallsbron. Geen reactie op de marifoon, ook de servicelijn buiten gebruik. Wat nu? Sam vind een ander nummer. Ja, we zien U, we gaan vragen wanneer U door kunt varen, we melden ons nog.  Heel apart, we waren er om 12.50 en ik vind een stremming van deze brug met opening voor jachten om 11, 13 en 15 uur.  Iets later gaat de marifoon: waarschijnlijk gaat de brug om 14 uur open, wij bevestigen dit nog. Er komt geen bevestiging, maar we zien wel dat na een half uur de schilders stoppen en dat de hangende stellages weggereden worden. Dan komt er ook een wit licht bij en gaan de slagbomen dicht, om 14.20 gaat de brug open. Gas en door. De volgende brug is ruim 40 meter hoog, geen probleem. Dan komen we bij Götenborg city. Er is een dubbele spoordraaibrug. Er gaat net een hele lange goederen trein over, mooi die is door. We roepen op en krijgen meteen een opening. Dan is er nog één brug voor de haven. Het is 15.50. Mooie timing, want om 16 uur is opening. Maar er gebeurt niets. We roepen op, en krijgen te horen dat de 16 uur opening alleen in het weekend is, Uw volgende mogelijkheid is 18.30. U mag plaats nemen aan de drijvende wachtsteiger. Tja, het is niet anders. Bruggendag vandaag………
Afgemeerd, gegeten en om 18.30 inderdaad een opening gekregen, naar de Lilla Bommen haven gevaren. En dan eerst maar verbaasd: alles gereserveerd. Eerst even buitenop vastgemaakt. Blijkt het via dockspot te gaan. Aan de binnenkant is een mooi plekje vrij, dat boeken we en varen nog een keer om. Pfftttt, genoeg voor vandaag. Maar; we zijn in Göthenborg aangekomen.
Het was een zeer interessante, mooie, boeiende reis. 
En we weten nu dat het Götakanaal niet in Götenborg begint :-)