2009/2010 foto's bouw van de Ellya

 De Ellya43 is werfgebouwd bij Alumarine in 2009/2010

Met dank aan Eric en Ante hebben wij hiervan foto's

Om jullie een idee te geven hoe onze boot gebouwd is hieronder een paar foto's:

Harlingen maart 2022: Uit het water

We zijn weer een paar dagen naar Harlingen afgereisd om alles voor te bereiden om uit het water te gaan. Alle zeilen eraf, alle lijnen gemarkeerd en opgebonden. Zonnepanelen eraf, bimimi eraf enz. best nog wel veel werk, maar ook mooi om te zien hoe alles in elkaar zit. De rolfok heeft wat losse naadjes en mag meteen naar de zeilmaker. De zeillatten van het grootzeil zijn best wel heeeel lang. En het grootzeil weegt ook iets meer als we gewend waren bij de vorige boten. Maar  we hebben mooi weer en alles lukt prima.

Dus ook tijd om even een kibbeling te halen met het bijbootje :-) Tevens een mooi excuus om te kijken hoever we met de torqeedo komen. Het was een mooi tochtje door de Harlinger grachten.

We gaan weer naar huis terug en wachten het belletje af wanneer de hal vrij is voor de Ellya.

Een paar weken later is het zover. Als we 's avonds aankomen ligt de Ellya reeds onder de kraan. De volgende dag gaat eerst de mast eraf. De voorste bout van de rolgenua geeft wat weerstand, maar met een beetje wd40 & geweld lossen de mannen van de werf dat netjes op. En gaat de strop erom en de mast eraf. Wel een heel kaal gezicht meteen. 

 

Dan gaan de hijsbanden er onderdoor. Het is best spannend voor ons; dit is de eerste keer dat wij haar uit het water zien. Maar ze ziet er fantastisch uit, zelfs zo goed als geen aangroei. Alleen een paar anodes die aan vervanging toe zijn en we kunnen nu ook makkelijk het wieltje van het log schoonmaken.

 

 

Prima timing want we rijden door de sneeuwstorm terug naar huis. 

 

 

Schuifluik

 Het schuifluik

Onze ingang is een oceaanbestendig waterdicht schuifluik. Ziet er goed uit, kan een golf verdragen en mooi zicht van binnen naar buiten.
Ik kan er prima mee omgaan, maar voor Sam was van binnenuit openschuiven altijd heel erg lastig.
Tja, en voor IJmuiden bleef opeens het luik hangen. Het ging wel omhoog, maar kon niet ingeschoven worden.  Je kon er alleen als een slangemens uitkruipen.  Met een houten stok eronder ging het iets makkelijker, maar dit wil je niet zo houden.
Zondagochtend gingen Eberhard en Frans samen aan de slag. Op het dak het mangat openschroeven was het makkelijkste. Maar helaas was de opening duidelijk kleiner als de rails waarop het luik schuift. Viel Fingerspitzegefühl van Eberhard. Dan blijkt het blok van het luik op een soort van traveller te zitten zoals ook wel te zien is bij een grootschoot. Gelukkig het juiste gereedschap mee aan boord. Alles wordt gedemonteerd, ook de stopper en bij het weghalen van het blok blijken er zo’n 38 kleine kogeltjes in te zitten. Oeps……….alle balletjes verzamelen.
Ze blijken erg lastig te zijn. Willen er steeds weer uitvallen bij het terugzetten. Uiteindelijk blijkt slechts een trucje te helpen: invetten met vaseline.
Dan wordt het luik er weer op vast geschroefd en het mangat gesloten.
WAUW! Superjob, het luik gaat licht als nooit tevoren. Zelfs Sam kan van binnen  makkelijk openschuiven. Daar zijn we erg blij me, het is namelijk ook een enorm stuk veiligheid. Dank Frans en Eberhard, jullie hebben een fantastische job gedaan.